والدین در سلامت روان نسلهای آینده نقش مؤثری دارند و سختگیری پدر و مادر احتمال مشکلات روانشناختی را در بزرگسالی افزایش می دهد. والدینی که کنترل روانشناختی کمتری بر روی فرزندانشان دارند، انعطاف پذیر هستند و مقتدرانه عمل میکنند؛ شادی و رضایت از زندگی بیشتری را در بزرگسالی فرزندانشان رقم می زنند.
افرادیکه در سال های ابتدایی زندگی، کودکی و نوجوانی رابطه گرم و صمیمانه با والدینشان دارند و والدین هم پاسخگوی نیازهای متفاوت آن ها بودهاند، سلامت روان بالاتر و رضایت از زندگی بیشتری را در اوایل، اواسط و اواخر بزرگسالی تجربه میکنند. این والدین مقتدر و انعطاف پذیر بر روی فرزندانشان کنترل اعمال می کنند اما در عین حال پذیرنده و پاسخ دهنده نیز هستند. مقررات واضحی برای رفتارهای کودکان وضع می کنند. آن ها همچنین دلیل و منطق این قوانین و محدودیت ها را توضیح می دهند و نسبت به نیازها و دیدگاه های کودکانشان نیز پذیرنده هستند.
کنترلگری بیش از حد والدین استقلال کودکان را محدود میسازد، توان کودک در تنظیم رفتارش کاهش می یابد و نمیتواند به تنهایی تصمیم بگیرد، حریم شخصی برای خود ندارند که خود سبب پرورش وابستگی در کودک می شود. شکل گیری دلبستگی ایمن میان کودک و والدین منجر به شکل دادن دلبستگی مطمئن در آینده و زندگی بزرگسالی فرد می گردد.
پدر و مادرها فرصتی برای کشف جهان را برای کودکان فراهم می سازند، در حالی که روابط گرم، دوستانه و پاسخگویی آنها به توسعه مهارتهای اجتماعی و هیجانی کودک کمک می کند. برای یک زندگی سالم ایجاد یک تعادل میان کار و زندگی مهم است، بنابراین به عنوان پدر و مادر زمانی برای پرورش و غنی سازی ارتباط با فرزندان مورد نیاز است.(https://www.farzandportal.ir/8857/فرزند،-شادی-خانواده).
نقش مربیان پرورشی در شور و نشاط در مدارس
والدین ,زندگی ,بزرگسالی ,کودک ,فرزندانشان ,پدر ,پدر و ,را در ,بر روی ,می کنند ,و والدین
درباره این سایت